Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/16054 K.2022/12256

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 tarih, 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi sonucu satın alan kişiden alınarak mağdura iadesinin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığı ancak sanığın çaldığı malı satması nedeniyle haksız biçimde sağladığı kazancı da iade etmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 168. madde anlamında bir iade ve tazminden bahsetmenin mümkün olacağı;

Somut olayda, sanıkların çaldıkları inşaat malzemelerini sattıkları yeri gösterdiği ancak dosyadan anlaşıldığı üzere satıştan elde ettikleri menfaatleri iade etmeyerek etkin pişmanlık göstermediklerinin anlaşılması karşısında sanıklardan inşaat malzemelerini satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin zararının giderilip giderilmediği araştırılmadan TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.