Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/16405 K.2021/17351

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 522/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 116/1, 119/1.c maddeleri yollamasıyla 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1, 116/1, 119/1.c maddelerine uyan nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının hükümden önce son olarak 06/10/2006 tarihli mahkumiyet hükmü ile kesilerek tekrar işlemeye başladığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 20.07.2011 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında,

denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 15.04.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında asli dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,