KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/16531 E., 2022/3668 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz itirazının sanığın cezalandırması için yeterli ve kesin delilin mevcut olmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği ve eylemin gündüz işlendiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın 25.11.2016 gününün geceden sayılan saat: 05.10 sıralarında ilimiz Gündoğdu Mahallesi 5710 Sokak üzerinde ticari taksi şoförlüğü yapan müşteki ...'in kullandığı aracı kendisini müşteri gibi göstererek durdurduğu müştekiye "çocuğunun hasta olduğunu, Kuradli mahallesine gitmesi gerektiğini" söylediği; araçla seyir halindeyken ele geçirilemeyen bıçağı müştekinin karnına dayayarak "sür lan" diyerek aracı Gündoğdu mahallesine doğru sürmesini istediği, müştekiden 50 TL para istediği, müştekinin parasının olmadığını söylemesi üzerine, Araç içerisinde bulunan Nokia 225 marka cep telefonunu şarjdan çekerek aldığı,
akabinde müştekinin sağ bacağına tekme vurarak yere düşürdüğü, yüzüne yumruk atarak sol cebinde bulunan tahmini 150-200 TL arası parasını aldığı, müştekiye "seni öldürürüm, o...pu çocuğu, senin ananı yolunu sinkaf ederim, şerefsiz" şeklinde sözler ile hakaret ettiği, parayı da alarak olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/16531, K. 2022/3668, 16 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama