Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/16827 K.2022/11879

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçu yönünden suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı’nın kovuşturma aşamasından haberdar edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca 24/03/2021 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek kamu malına zarar verme suçundan zarar gören İçişleri Bakanlığı’nın davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, tehdit, kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, tehdit suçlarından doğrudan zarar görmeyen katılan ...’nın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından ve 23/02/2016 tarihli kararın 12.03.2021 tarihinde mala zarar verme suçundan zarar gören İçişleri Bakanlığına usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği, katılan vekilinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 24/03/2021 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın olay tarihinde; Ören ilçe Polis Merkezi Amirliğinin nezarethanesinin kilidini kırması üzerine götürüldüğü “ Burhaniye İlçe Emniyet Müdürlüğündeki nezarethanenin de kilidine zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin, mekan farklılığı nedeniyle bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiğinin kabul edilemeyeceği ve bu sebeple 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği halde sanık hakkında iki ayrı kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine tek bir ceza verilip TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılmasıyla yetinilmiş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Emniyete getirilen sanığın mağdur polis memurlarına yönelik ölümle tehdit etmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 265/1. maddesi kapsamında görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğu gözetilmeden beraati yerine tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,