Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/17066 K.2022/11226

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesi, ''Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.'' şeklinde düzenlenmiştir.

Dolayısıyla uzlaşma kapsamında bulunmayan nitelikli hırsızlık suçu ile birlikte işlenen 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinde düzenlenen ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde tanımı yapılan soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar arasında yer alan konut dokunulmazlığın ihlali suçunun dava açıldığında uzlaşmaya tâbi olmadığı ancak nitelikli hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği anlaşılmakla,

5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde tanımı yapılan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5271 sayılı CMK’nun 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,