Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/17320 K.2022/12959

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.11.2011 tarih 2011/4-203 Esas, 2011/238 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mahkemece verilen ilk hükmün kesinleştiği 19.10.2005 tarihi ile kanun yararına bozma kararı verilen 26.10.2016 tarihleri arasında geçen süre dava zamanaşımının hesaplanmasında göz önünde bulundurulamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında olduğu, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 142/1-b maddesinde yapılan değişiklikten önce ceza miktarının üst haddinin 5 yıl olduğu dikkate alındığında; zamanaşımı süresi yönünden sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının 04.09.1999 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,