KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/18765 E., 2022/300 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dinlenen tanıkların ve mağdurların beyanlarına göre; sanık ...’nın hakkında hagb kararı verilen sanık ... ile birlikte karı koca olan mağdurları aynı kasıt ve olay bütünlüğü içinde kısa zaman aralığında tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 150/1 delaletiyle TCK'nın 106/2-c, 43 madde ve fıkrasında gösterilen, birden fazla kişiyle birlikte zincirleme şekilde işlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 106/1-1. cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Sanık hakkında 18/06/2009 tarihinde hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, 5 yıllık denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilecekken,
sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/18765, K. 2022/300, 19 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama