Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/19208 K.2022/8232

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin elinde yolda telefonla konuşarak yürüdüğü sırada arkasından yaklaşan sanığın müştekinin kulağında tuttuğu telefonu almaya çalıştığı, müştekinin telefonu vermemek için sıkıca tutarak direndiği ancak fiziken güçlü olan sanığın başkaca bir cebir ve/veya tehdit uygulamadan telefonu alarak kaçtığı olayda.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2020 gün ve 2018/6-617 Esas ve 2020/342 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, eylemin niteliği gereği mağdurun direncini kırmaktan ziyade eşyayı alıp kaçmaya yönelik olarak uygulanan cebirin eylemi yağma suçuna dönüştürmeyeceği, eylemin yağmaya dönüşmesi için çekip almanın uzaması,

yere düşme, sürükleme veya direnme nedeniyle kolun uyuşması vs gibi normalin üzerine çıkan bir cismani ezanın olmasının gerekeceği dikkate alındığında, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde yer alan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yağma suçundan hüküm kurulması;