Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/20978 K.2021/18257

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’un yokluğunda verilen kararda temyiz hakkının kullanılmasına ilişkin başvuru merciileri konusunda eksik bilgilendirme yapıldığı, dolayısıyla yasa yolu bildiriminin yöntemince yapılmadığı gibi, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin de usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 14.02.2018 tarihli temyiz başvurusunun öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1, 493/1, 522. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 23.09.2001 ve 03.10.2001 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,