Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21322 K.2022/13661

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık tarafından verilen 21/10/2019 tarihli dilekçenin eski hale getirme talebini de içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebine ilişkin şartların oluşup oluşmadığının değerlendirerek kabulüne ya da reddine dair karar verme yetkisi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğu ve 30/10/2019, 15/11/2019, 25/11/2019 tarihli ek kararlarının yok hükmünde olduğu kabul edilip;

Sanığın yokluğunda verilen 25/12/2003 tarihli kararın bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı, sanığın vasisi yengesine 12/03/2004 tarihinde tebliğ edilerek karar kesinleştirilmiş ise de yapılan Uyap sorgulamasında sanığın tebligat işleminin yapıldığı 12/03/2004 tarihinde ...(Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 493/1; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 151/.1 maddeleri kapsamında olduğu, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 142/1-b maddesinde yapılan değişiklikten önce ceza miktarının üst haddinin 5 yıl olduğu dikkate alındığında; zamanaşımı süresi yönünden sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/3. maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 25/12/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,