Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21330 K.2022/13458

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen karar sanığın duruşmada verdiği en son adresine tebliğe çıktığı, tebligatın bila ikmal dönmesi üzerine, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddeye göre 19/02/2004 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın 27/02/2004 tarihinde kesinleştirildiği ancak; ... Kapalı Ceza infaz kurumu Müdürlüğünün 31/10/2019 tarih, 2019/37348 sayılı yazısı ile sanığın 07/02/2004 tarihinde Tomarza K 1 Kapalı ceza infaz kurumundan geldiği, 28/04/2004 tarihinde ise ... Kapalı ceza infaz kurumuna sevk edildiğinin bildirildiği anlaşılmakla; cezaevinde bulunan sanığa yapılan 19/02/2004 tarihli tebligatin usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine verdiği eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Somut olayda, sanığın gece vakti müştekiye ait eve girerek saat, ziynet eşyası ve para çalması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 102/3, 104/2. maddelerine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerine göre maddelerinde öngörülen 15 yıllık uzayan dava zamanaşımının, suç tarihi olan 11/05/2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,