Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21967 K.2022/14666

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü tarafından verilen 26/10/2020, tarihli dilekçenin eski hale getirme talebini de içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebine ilişkin şartların oluşup oluşmadığının değerlendirerek kabulüne ya da reddine dair karar verme yetkisi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğu ve 13/11/2020 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilen 12.02.2007 kararı, 26.10.2020 tarihinde yasal süreden sonra temyiz ettiği sanığın temyiz dilekçesinde, kararın yüzüne karşı okunmadığını belirterek eski hale getirme istemi ile beraber temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevi, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay’a ait olup, eski hale getirme konusundaki iddiaları yerinde görülmediğinden, sanığın eski hale getirme ile yasal süreden sonraki temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 27/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.