Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/22 K.2021/14033

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 1991 yılı Haziran ayı içerisi, 1991 yılı Mayıs ayı içerisi, 11.06.1991 olan suç tarihlerinin 11.06.1991 olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükümlerinin gerekçesinde, 5271 sayılı Yargılama Yasasının 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi ve bunların nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak önceki hükme atıf yapılarak hükümlerin gerekçesiz bırakılması,

2-) 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından; temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, kanuni ve takdiri artırım ve indirim nedenlerinin uygulanmasında hakimin takdir hakkını kullanmasını gerektiren durumlar ile bireyselleştirmenin yapılması için;

bir kısım mağdurların ikametlerine sağlam ve muhkem olan pencere camını kırmak suretiyle girerek mağdurlara ait paraların çalınması şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 493/1-2, 492/1-2, 62. maddelerine uyan hırsızlık suçlarını oluşturduğu;

buna karşılık 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanun'un 116/1, 151/1. maddelerine uyan birlikte konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden suç tarihi itibariyle şikayet ve uzlaşma hükümleri değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre, 765 sayılı TCK'nın ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanması sistemine yer verilmeyip, 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesine göre infaz aşamasında değerlendirilmesi olanağı bulunduğu halde, hükümlü hakkında verilen sonuç cezaların içtima olunarak (Toplanarak) hüküm kurulmasına yasal olanak bulunmadığı gözetilmeden hüküm kurulması,