Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/22728 K.2022/6903

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi Ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul Ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 7/1-b bendi uyarınca esasa ilişkin hükmün kesinleşmesine kadar mahkemenin talebi ile Baro tarafından CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca görevlendirilen müdafinin görevinin devam edeceği,

26.11.2020 tarihli karar suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı tefhim edildiği tarihte suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olduğu ve karar eteğinde “tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği” belirtilmediği anlaşılmakla kanun yoluna başvuru yöntemi hususunda tereddüt oluştuğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının süresinde olduğunun kabulü ile yapılan inceleme;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35 ve 31/3. maddeleriyle düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 24.02.2015 tarihinden temyize konu son hükmün verildiği 26.11.2020 tarihine kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadan geçmiş bulunduğunun gözetilmemesi,