KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/23194 E., 2022/15835 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek,
sanık müdafiinin, “suçun sübuta ermediğine atfı cürüm içeren beyanlarla hüküm kurulduğuna, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine kararın bozulması gerektiğine” dair temyiz dilekçesinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288. ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Mağdurun aşamalarda alınan ifadelerinde, “ilaçlı bisküvi yedirilmesi sonrası kendinden geçtiğini yarı baygın halde ceplerini karıştıran sanıklara direnmek istediğinde başına tabancayla vurulduğunu” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, yağma suçunu gece vakti birden fazla kişiyle birlikte silahla işlediği anlaşılan sanık hakkında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) ve (c) bendlerinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması ve birden fazla nitelikli halinde bulunduğu gözetilerek aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/23194, K. 2022/15835, 10 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama