Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24068 K.2023/9151

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesi birinci fıkrasının (a) (c) ve (h) bentleri gereğince cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi istemiyle, 04.12.2017 tarihinde kamu davası açılmıştır.

2. ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2017/327 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesi birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 168 inci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci madde gereğince, 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 58 inci madde gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın kanuni sonucu olarak 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2018 tarihli ve 2018/2116 Esas, 2018/2131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafıinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin; Eksik inceleme ile karar verildiği müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın suç tarihinde gündüz vakti saat 18.00 sularında yanında bulunan suç arkadaşı ile birlikte yolda gördükleri katılan tarafından kullanılan taksiyi durdurdukları, araca bindikten sonra katılana Kulaksız istikametini kastederek "yukarı doğru sür" dedikleri, katılanın belirtilen yere doğru hareket ettiği, bir müddet yol aldıkları, tenha bir yere vardıklarında sanık ve arkadaşının katılana durmasını söyledikleri, katılanın aracı durdurduğu,

bu sırada sanığın üzerinde bulundurmuş olduğu silahı çekerek katılanın kafasına dayamak suretiyle "30,00 TL para ver seni bırakalım" dedikleri, katılanın aracın kendisine ait olmadığını şöför olduğunu 20,00 TL parasının bulunduğunu ifade edip parayı uzattığı, parayı alan sanık ve arkadaşının ise "sende daha çok para vardır cebinde ne kadar para varsa ver" dedikleri, katılanın para vermek istememesi üzerine montunun cebine elini atıp katılana ait 300,00 TL parayı aldıkları ve araçtan inerek ara bir sokağa girip olay yerinden uzaklaştıkları,

katılanın ilk etapta şikâyetçi olmadığı ancak 13.01.2015 tarihinde sanık ve arkadaşını gazete haberinde görüp şikâyetçi olarak teşhis işleminde bulunduğu katılanın zararının sanığın ailesi tarafından giderildiği kabul edilmiştir.

2. Katılanın ısrarlı ve tutarlı beyanları ve teşhis tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

3. Katılanın zararın giderildiğine dair beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilam açıkça gösterilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır. Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; 2. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının birden çok bendinin ihlal edilmesi sebebiyle temel cezanın aynı kanunun 61 inci maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Katılanın zararının sanığın ailesi tarafından hangi aşamada (soruşturma- kovuşturma) giderildiği belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, sebepleriyle sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda yapılan açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2018 tarihli ve 2018/2116 Esas, 2018/2131 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen re'sen incelenen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle hükmün BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,