Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24438 K.2023/8513

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2013 tarihli ve 2013/639 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarihli ve 2013/129 Esas, 2013/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarına 7 ay 15 gün (3 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarihli ve 2013/129 Esas, 2013/256 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve mağdur ... Yeşilbaş'ın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.06.2018 tarihli ve 2015/288 Esas, 2018/4766 Karar sayılı kararı ile;

"... Mağdur ...'nın 26.06.2013 tarihli dilekçesine konu "ortak evin" neresi olduğu ile anılan yerin mülkiyeti ve/veya zilyedi, taraflar arasında olan irtibatı, mağdur ...'nın sanık ...'ın bu ev için harcadığını ileri sürdüğü bir masrafın olup olmadığı, varsa miktarının saptanmasından sonra; sanığın alacaklı olduğunu ileri sürdüğü 65.000,00 TL arasında nispetsizlik olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yetinilip yeterli olmayan gerekçe ve genel-geçişli ifadeler ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Aralarında 5237 sayılı TCK'nın 150/1 inci maddesi anlamında bir hukuki ilişki ve bu ilişkiye dayanan alacak bulunmayan mağdurlar ... ve ...'ya müteaddit defa telefonla tehdit içerikli mesajlar gönderip 65.000,00 TL'nin ödenmesini isteyen sanık ...'ın eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli ve 2018/213 Esas, 2019/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ya karşı yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası il cezalandırılmasına kazanılmış hak ilkesi uyarınca sonuç cezasının 7 ay 15 gün olarak belirlenmesine (iki kez), mağdur ...'ya karşı yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukların ve hükmedilen cezaların mükerrir infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli ve 2018/213 Esas, 2019/8 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.01.2019 tarihli ve 2019/1590 Esas, 2021/4164 Karar sayılı kararı ile;

"...Sanık ...’ın olayların başından beri özgülediği kastı doğrultusunda aynı aile fertleri olan mağdurlardan 65.000,00 TL’yi almayı amaçlayan eyleminin, bir bütün halinde tek bir yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeli ile yazılı şekilde karar verilmesi..."

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli, 2021/171 Esas, 2021/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak ilkesi uyarınca sonuç cezasının 11 yıl 17 ay 30 gün olarak belirlenmesine, hak yoksunluklarına ve hükmedilen cezanın mükerrir infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi; 1.Mahkumiyete yeterli delilin bulunmadığıne, 2. Suçun mağdur sayısınca oluşmayacağına, 3. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Boşandığı eşi ...'nın babası olan mağdur ...'nın işyerine gidip 65.000,00 TL para isteyen sanık ...'ın; aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdur ...'ya yumruk atıp darp etmesinden sonra mağdurlar ..., ... ve ...'ya müteaddit defa telefonla tehdit içerikli mesajlar gönderdiği anlaşılmıştır.

2. ... Devlet Hastanesinin 03.04.2013 tarihli raporuna mağdur ...'nın başında meydana gelen yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık tarafından gönderilen mesajların soruşturma aşamasında tespitinin yapılarak doküman haline getirildiği görülmüştür.

4. Sanığın, 08.10.2018 tarihli oturumda "...Ben her ne kadar daha önceden 65.000TL tutarında alacağım olduğunu belirtmiş isem de benim Mucit Sobacı'dan böyle bir alacağım yoktur. Böyle bir para vermedim. Ortak ev denilen ev benim kendi evimdir. O dönem benim çocuklarımdan ayırmışlardı. Bu sinirle bu şekilde bir beyanda bulunmuştum..." şeklinde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

5. Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarının gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Delil Yetersizliği Yönünden

Mağdurların aşamalarda özde değişmeyen tutarlı anlatımları, bunu doğrulayan hastane raporu, mesaj içerikleri ve tüm dosya içeriği bir bütün halinde dikkate alındığında sanığın yağma suçunu işlediği sabit görülerek kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suçun Mağdur Sayısınca Kabul Edildiği Yönünden

Sanık hakkında tek bir yağma suçundan mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiş ve bu yönüyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/171 Esas 2021/209 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,