Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24619 K.2022/4960

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık genel dava zamanaşımının,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 29/06/2015 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 19/11/2018 tarihleri arasında durduğu da nazara alınarak, suç tarihi olan 31/05/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,