Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24775 K.2023/10824

1. Sanık müdafiinin 25.02.2019 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 08.04.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2017 tarihli ve 2017/6018 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2017 tarihli ve 2017/385 Esas, 2017/683 Karar sayılı kararı ile eylemin 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi kapsamında olabileceği, bu suçla ilgili yargılamanın Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ve 2017/671 Esas, 2017/637 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Katılan vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 25.02.2019 tarihli ve 2018/594 Esas, 2019/573 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan, 5327 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri; Üst sınırdan ceza verilmesi ve indirim uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun oğlu olup uyuşturucu kullanma alışkanlığı bulunan sanığın olay gecesi annesi mağdurdan para istediği, mağdur "para yok" deyince bıçak göstererek "sizi de yakarım, kendimi de yakarım, bana para verin" dediği, mağdurun kolluğu aradığı, anlaşılmış, İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Tanıklar H.A. ve F.A.'nın mağdurun ifadesini destekleyen beyanları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakim her somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde sayılan hususları göz önünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirleme hakkına sahiptir. Yine failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkilerinin yanında her somut olayda değişebilecek ve önceden öngörülemeyecek nedenleri değerlendirerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağını takdir eder. Yargılama sonucu belirtilen kriterler dikkate alınmak suretiyle kurulmuş olan hükümde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

V. KARAR

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İtirazının İncelenmesinde; Ön inceleme bölümünün ilk paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birligiyle REDDİNE,

2. Katılan Çalışma, Sosyal Hizmetler ve Aile Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 25.02.2019 tarihli ve 2018/594 Esas, 2019/573 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,