Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/25411 K.2022/6380

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ...'nın kovuşturma aşamasından haberdar edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca 30.06.2021 havale tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek müşteki ...'nın davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3 maddelerine uyan kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 12/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçularından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu eşyaların etrafı teller ile çevrili bahçe içerisinde bulunan binadan ve eklentilerinden çalındığı olayda suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek TCK'nın 142/1-a maddesi uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmiş olması,

2-Suça sürüklenen çocuğun beyanlarından hırsızlık eyleminin gece saat 02:00 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmakla, UYAP sisteminden alınan güneşin doğuş ve batış saatlerini gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin yaz saati ile 05.35’de doğduğu ve gece vaktinin de 04:35 sıralarında bittiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan cezalarda TCK'nın 116/4 ve 143. maddeleri uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,