Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/25448 K.2023/11069

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2016 tarihli, 2016/106310 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) bendi, 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2017 tarihli ve 2016/325 Esas, 2017/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) bendi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.11.2017 tarihli ve 2017/1303 Esas, 2017/2112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüyle kararın "Gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2018 tarihli ve 2018/73 Esas, 2018/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) bendi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/1690 Esas, 2018/2236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi 1. Suçun koşullarının oluşmadığına, sanığın ikrarının yaralamaya ilişkin olup yağma suçuna ilişkin delil bulunmadığına, 2. En üst hadden ceza verilmesinin hukuka aykırılık taşıdığına, 3. İndirim uygulanmamasına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, inceleme dışı sanık ...'ın sanık ... ile gayri resmi birliktelik yaşadıkları, bu süreçte sanık ...'ın katılan dan 8.500,00 TL alacağı olduğunu ve alacağını katılandan tahsil etmesi hususunda sanık ...'i azmettirdiği, bu nedenle sanığın olay tarihinde katılan ile birlikte aynı minibüse bindiği, katılanın araçtan inmesi üzerine sanık ...'in de indiği,

katılana seslendiği ve sanık ...'ın ondan alacağı olduğunu söyleyerek parayı ödemesini istediği ve kendisini sanık ...'ın gönderdiğini söylediğini, katılanın çantasını zorla elinden aldığı katılanın çantayı geri almaya çalıştığı sırada sert bir cisimle kafasına vurarak vücudunda kemik kırığı oluşturacak şekilde kasten yaraladığı ve bu itibarla sanık ...'in katılana yönelik yağma suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin rapor dosyada mevcuttur.

3. Sanık yaralama olayını kabul etmiş yağma suçunu işlemediğine dair beyanda bulunmuştur.

4. Sanık hakkında yaralama suçundan başka bir dosyadan yargılama yapılarak verilen mahkûmiyet kararı kesinleşmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suçun Koşullarının Oluşmadığına, Sanığın İkrarının Yaralamaya İlişkin Olup Yağma Suçuna İlişkin Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; katılanın beyanı, sanığın savunması, katılanın beyanını destekleyen adli rapor karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. En Üst Hadden Ceza Verilmesinin Hukuka Aykırılık Taşıdığına İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Temel cezanın alt sınırdan belirlendiğinin anlaşılması karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. İndirim Uygulanmamasına İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik

Sanık hakkında kurulan hükümde, Takdiri İndirimler yönünden. 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri İndirimler" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre "Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir...." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Mahkemece "Sanığın adli sicil kaydı gözetildiğinde, her ne kadar TCK'nın 58 maddesine esas olabilecek bir kayıt olmasa da, çok sayıda hüküm ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu görülecektir.

TCK'nın 62 maddesi de yasal düzenleme olarak sanığın dosyaya yansıyan geçmişi ve kişiliğini göz önüne aldığında mahkememizce sanığın güncel sabıka kaydı gözetilmek suretiyle hakkında taktiri indirim maddesi uygulanmamış" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenleAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/1690 Esas, 2018/2236 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,