Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/294 K.2021/11237

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü gündüz vakti okuldan çıkan mağdurun evine gitmek için otobüs durağında beklerken daha önce tanımadığı sanığın mağduru yanına çağırıp "mesaj hakkın varsa şu numaraya bir mesaj atar mısın" dediği ve mağdura "beni ara" mesajını yazdırdığı, mağdurun da bu mesajı gönderdiği ve cevap için beklemeye başladıkları, sanığın mağdura "ilerdeki araç muayene istasyonunda biraz işim var oraya kadar yürüyelim, belki beklediğimiz mesaj da gelir, arkadaşım arar" dediği ve birlikte yürürken boş araziyi göstererek "arkadaşım şurada bekliyormuş" dediği,

bunun üzerine gösterdiği boş araziye gittikleri, orada mağdurdan telefonunu istediği, mağdurun da verdiği, sim kartını çıkartıktan sonra cebine koyduğu, mağdurun sanıktan telefonunu istediğinde ise "defol lan buradan" diyerek mağdura bağırması üzerine, mağdurun korkarak uzaklaşması şeklinde gerçekleşen somut olayda, malın teslimi sırasında yağma suçunda aranan boyutta objektif nitelikteki ciddi, korkutucu seviyede cebir/tehdit içeren söz veya hareket bulunmadığı,

salt yakınanın kendi iç dünyasındaki korku ve endişesiyle malın teslimine yöneldiğinin anlaşılması karşısında, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suçun vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,