Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/3479 K.2021/19172

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın Meslek Yüksek Okulu binası içerisinde hırsızlığa teşebbüs şeklindeki eyleminin gerçekleştiği yerin etrafı çevrili bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-Sanığın görevlilerce 19:15'de yakalandığı ve Uyaptan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması ile güneşin 19:18 de battığı ve gecenin de 20:18 başlaması karşısında; suçunun gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18/09/2015 yerine, 19/09/2015 olarak yanlış gösterilmesi,

Kabule göre de;

Gece vakti işlendiği kabul edilen hırsızlık suçundan hüküm kurulurken suç tarihi itibariyle sanığın cezasının TCK'nun 143. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırılması gerekirken 1/4 oranında arttırım yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,