Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/5190 K.2022/1202

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas alınan Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/160 esas 2012/95 karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mala zarar verme suçu bakımından sanığın kısa kararın açıklandığı 09.02.2016 tarihli celsede kamunun uğradığı zararı gidermek istediğini beyan etmesi karşısında; sanığa zararın giderilmesi için makul bir süre verilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması,