Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/6153 K.2022/1478

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1)Olay günü sanığın kız arkadaşı olan müşteki ...’in evine gece 00:45 sularında konuşmak için gittiği, apartmana girerek daire kapısını çaldığı, müşteki ve ailesinin sanığın gitmesini istedikleri fakat sanığın beklemeye devam ettiği anlaşılmakla; konutun eklentisine rızaya aykırı girdiği ve eklentiden çıkmadığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun sabit olduğu ve 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2)Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde tanımı yapılan geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,