Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/6985 K.2022/1938

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçunun kamuya açık alan olmayan ve kamu kurumu niteliğindeki Özel Eğitim Merkez Komutanlığına ait kamp alanı içerisindeki binanın eklentisi niteliğindeki çay bahçesinde işlendiğinin anlaşılması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtilmiş olması nedeniyle sanığın eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeksizin, TCK’nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması,