Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11309 K.2023/15443

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2012 tarihli ve 2012/1747 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2012/767 Esas, 2013/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2012/767 Esas, 2013/522 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2015/18069 Esas, 2017/16016 Karar sayılı ilâmıyla;

''Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,',''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/386 Esas, 2018/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

5. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/386 Esas, 2018/246 Karar kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2018/6115 Esas, 2021/15309 Karar sayılı ilâmıyla;

''Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

Müşteki ...’ın kardeşi olan ... ...’ın, ... ...’ya olan borcunu ödemesini sağlamak amacıyla, sanığın, müşteki ve yanındaki şahıslara belindeki silahını göstererek “bunun kardeşlerini toplayın, dağa kaldırın, biz parayı s...s...alırız” dediği şeklinde iddianamede açıklanan eylem yağma suçunu oluşturabileceğinden, eylemin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla, TCK’nın 106/1.1 maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi, ',''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.08.2021 tarihli ve 2021/729 Esas 2021/683 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirme yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/354 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkın gözetilerek neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Sanığın kazanılmış hakkı olduğu halde suç niteliğinin değiştirildiğine, 2. Tanık beyanlarına üstünlük tanınması gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde yanında iki kişiyle birlikte gelerek kardeşinin borcunu ödemesi gerektiğini söylediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine sanığın mağdura yönelik belindeki silahı göstererek "Bunun kardeşlerini de toplayın, dağa kaldırın, biz parayı s.... s... Alırız" dediği, anlaşılmıştır.

2. Tanıklar T.Y. ve N.D.'nin soruşturma aşamasındaki anlatımları iddiayı doğrular mahiyettedir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Katılan ve tanık anlatımlarının içeriğinden yağma suçunu birden fazla kişi ile işlediği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/354 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hükmolunan ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunması uygulamasında, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrasının yazılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/354 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, Gerekçe bölümü (2) numaralı paragrafta belirtilen eleştiri dışında 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (6) numaralı paragrafında yer alan "5271 sayılı Kanun'un 283/1 inci maddesi gereğince” ibaresinin çıkartılıp yerine "1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,