Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11317 K.2023/15449

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2014 tarihli ve 2014/1099 No.lu iddianamesi ile; a) Sanık ... hakkında tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca,

b) Sanık ... hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma ve kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, 150 nci maddenin birinci fıkrası yollamasıyla 106 ncı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca, uyarınca, cezalandırılmaları istemli kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 19.11.2015 tarihli ve 2014/516 Esas, 2015/857 Karar sayılı kararı ile sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 19.11.2015 tarihli ve 2014/516 Esas, 2015/857 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/531 Esas, 2020/3755 Karar sayılı ilâmıyla;

''Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’ya karşı tehdit ve kasten yaralama suçlarından düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2014 gün 2014/1099 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıklardan ...’ın katılan ...’den olan alacağını tahsil etme amacıyla katılanı darp edip "Biz senin kalemini kırdık, bu parayı alacağız" şeklinde sözlerle tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit ve/veya suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 07.12.2020 tarihli ve 2020/528 Esas, 2020/453 Karar sayılı kararı ile sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

5. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi, 21.04.2022 tarihli ve 2021/48 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararı ile sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Sanıkların cezalandırılması gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. 2012 yılı Nisan ayı içinde şikâyetçinin şüphelilerin ... Lara semtindeki işyerinde eğlendikleri sırada, ...'ın katılanın kendisi hakkında "masalara kons yapıyorsun" diyerek hakaret ettiğini ileri sürerek, katılanı yara bere oluşmayacak şekilde ittirdiği, sanık ...'in de yara bere oluşmayacak şekilde katılanı yumrukla darp ettiği,

Bu olaydan 10 gün sonra katılanın ortağının ölmesi üzerine cenaze töreni için katılanın ... ili ... köyüne gittiği, burada ...'ın katılana işaret parmağını ve kafasını sallayarak tehdit ettiği, cenaze evinde bulundukları sırada sanık ...'ın ortaklık parasını geri istediği ve katılana "biz senin kalemini kırdık, bu parayı alacağız" diyerek tehdit ettiği, bu olaydan sonra ...'ın tanık M. A.'yı telefonla arayarak "Nafi'ye söyle 1.000.000 Euro ödemesi gerekiyor aksi taktirde kalemini kırdık diyerek tehdit ettiği, tanığın Y.'ın beyanlarını şikâyetçiye ilettiğinin iddia edildiği dava konusu olayda;

2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanıkların sorgu tarihleri olan 26.09.2014 ve 05.05.2015 günleri olduğu ve 05.05.2015 tarihinden, inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/48 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,