Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11623 K.2024/6465

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1-Nitelikli yağma suçunun tehdit unsurunu oluşturan eylemin ilk aşamasının işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde aynı Yasa'nın 148/1 maddesine göre mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-İlk derece mahkemesi tarafından tekerrüre esas alınan mahkumiyetin, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması, hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınması üzerine mahkemesince 19.06.2020 tarihli ek karar ile uzlaşma işlemlerinin yerine getirilmesi için infazın durdurulmasına karar verildiği anlaşılmakla, uzlaştırma işlemlerine göre verilen kararın akıbetinin araştırılarak sanık hakkında tekerrüre esas alınacak ilamın belirlenmesi gerektiği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/2352 Esas, 2021/2290 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi gereği sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,