Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/12574 K.2024/6933

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy (6). Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/315 Esas, 2020/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a)-(d)-(h) bentleri ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/205 Esas, 2021/2850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik İlk derece mahkemesinin hükme yönelik istinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın müşteki anneye bıçak çekip ölümle tehdit ederek ondan para istemediğine,

2. Müşteki annenin yerel mahkeme huzurunda vermiş olduğu ifadesinde sanığın kendisinden bıçak tehdidi ile para almadığını, sadece bir anlık sinir ile hareket ettiğini ifade ettiğine,

3. Olay tarihinde sanık ile birlikte yaşadıkları evde bulunan baba ...'in tanık sıfatı ile mahkeme huzurunda; olay anında kendisinin evde olmasına rağmen herhangi bir gürültü ve bağırma duymadığı, oğlu ile müşteki anne arasında böyle bir olayın yaşanmadığını beyan etttiği, evde bulunan babanın olaya ilişkin hiçbir görgü ve bilgisinin bulunmamasının sanığın suçsuzluğunu gösterdiğine,

4. Müşteki anne ...'in soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki çelişkili ifadesinin de sanık lehine yorumlanması gerektiğine,

5. Kabul anlamına gelmemek kaydıyla, 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereği yağma suçunda malın değerinin azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğine,

6."Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği görgü tanığı ve başkaca bir aleyhe delilin söz konusu olmadığı, iddia makamının mütalaasına da aykırı olarak beraat kararı yerine mahkûmiyet kararı verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğuna,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık aşamalardaki savunmasında suçu kabul etmemiş olup, şikâyetçi duruşmadaki beyanında savunmayı doğrulamış ise de iftira atmasını gerektiren somut bir neden olmayan şikâyetçinin soruşturma aşamasında Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına doğrudan doğruya müracaatla sanık oğlundan şikâyetçi olması ve Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde oğlunun bıçakla kendisinden zorla 200,00 TL sini aldığını söylemesi ve daha önceden de sanığın şikâyetçi annesi ile tanık babası arasında adli makamlara intikal eden olaylar birlikte değerlendirildiğinde şikâyetçinin annelik duygusu ile oğlunun cezalandırılmasını istememesi sebebiyle

ifadesini değiştirdiği kanaatine varılarak sanığın savunmasına ve şikâyetçi annenin duruşmadaki beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın nitelikli yağma suçundan dolayı ... olan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 149/1.a-d-h, 62/1, 53/1.a-b-c-d-e, 58/1-6, 108/4. maddelerine göre neticeten 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, istinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar şikâyetçi annenin beyanlarının çelişkili olduğu yönünde görüşte bulunulsa da sıcağı sıcağına alınan ilk beyanında, "...Sürekli beni tehdit eder, seni öldürürüm, seni keserim. Mutfağa gelip saçımdan tutup para istiyor bıçak çekti bugün bana. Bana şerefsiz, adisin, köpeksin diyor.

Bana sürekli tükürür..." dediği, yalnızca miktar belirtmediği, aynı tarihli şikayet dilekçesinde yakınan anne ve babanın, "...Sürekli olarak tehditler savurmakta ağza alınmayacak sinkaflı küfürler etmekte bizden zorla para istemekte para vermediğimiz takdirde evdeki eşyalara zarar vermekte ve zorla bizlerden para almaktadır..." şeklinde beyanda bulundukları, gün içerisinde başka başka saatlerde öz oğulları olan sanık hakkında ithamlarda bulunmalarını gerektirecek başka bir husumetin olmadığı, sanığın eylemlerinin yağma suçuna vücut verdiği anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; 30.01.2020 tarihli nitelikli yağma eyleminde sanığın cebir ve tehdit ile şikayetçiden 200.00 TL alması karşısında; suç tarihi itibariyle şikayetçiden alınan paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, malın değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/205 Esas, 2021/2850 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,