Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/12640 K.2024/764

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142/1-b, 116/1, 31/3. maddesine uyan nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının İhlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağan dava zamanaşımının suç tarihi olan 14.04.2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun Edremit Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a maddesi gereğince 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün müdafii tarafından suça sürüklenen çocuk lehine temyiz edildiği, bozma kararı sonrasında Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2019 tarihli ve 2019/278 Esas, 2019/439 sayılı kararı ile aynı Kanun'un 149/1-a-d, 35 ve 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddeleri gereğince hüküm kurmuş olduğu ancak sonuç cezayı 1 yıl 11 ay olarak belirleyerek fazla ceza tayin edilmesi,