Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/12735 K.2022/17275

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ...’nun temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebeplere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun kovuşturma evresinde alınan 26.04.2022 tarihli ifadesine göre; 1 ay önce sanığın babasının mağdurun zararını gidermeye yönelik irade açıklamasında bulunduğu, mağdurun ise giderilmesini istemediğini beyan etmiş olması karşısında; sanığa zararı gidermesi için makul süre verilip, ödeme yeri de gösterilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,