Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/13342 K.2023/8843

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek;

"Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir...." şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2017 tarihli ve 2017/5668 Soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d, 53 ve 63.maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2017 tarihli ve 2017/91 Esas, 2017/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-d, 168/1-3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/1059 Esas, 2017/1182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/1059 Esas, 2017/1182 Karar sayılı kararını sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/15954 Esas, 2022/3648 Karar sayılı ilâmı ile;

".... Müştekiye ait işyerinden 95 TL değerinde sigara alınmış ise de suç tarihi olan 06.04.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir. Açıklanan nedenlerle; 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, bozma ilâmına uyulmasına yer olmadığına ve önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 149/1-d, 168/1-3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna 2. Değer azlığı yönünden cezada indirim yapılması gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay tarihinde sanığın gündüz saat 11.00 sularında mağdurun çalıştığı markete giderek sigara almak istediğini söylediği, mağdurun arkasındaki rafta bulunan sigaraları almak için döndüğünde sanığın, mağdurun boynuna yumrukla vurduğu, akabinde beline tekme attığı, aldığı darbelerin etkisiyle yere düşen mağdura sanığın vurmaya devam ettiği, bu şekilde yakınanın direncini kıran sanığın bir karton sigarayı alarak olay yerinden kaçtığı maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği yönünden yapılan değerlendirmede;

Yargıtay 6. CD. 2019/228 esas 2019/3452 karar sayılı kararında: "Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre; sanığın 20 TL parasını aldığını belirtmiş olmasına karşın, bu paranın ne şekilde ve üzerinde bulunan paranın tamamını mı aldığı hususlarının açıklatılarak, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, sanık hakkında TCK'nin 150/2. maddesinin uygulanabilirliğinin değerlendirme ve tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,” şeklinde bozulmasına karar verildiği, Bozma sonrası ...

Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2018 tarihli ve 2018/166 E., 2018/352 K. sayılı kararı ile; direnme kararı verildiği, Yargıtay 6. CD'si tarafından ...

Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2018 tarihli ve 2018/166 E. 2018/352 K. sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görüldüğünden; ''Dairemizin 22/03/2018 gün ve 2015/4332 Esas-2018/2099 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, kararın tebliğnameye aykırı olarak onanmasına'' şeklinde karar verildiğinden bahsedildiği, anlaşılmıştır.

Yargıtay 6. CD.'nin bir çok kararında belirtiği üzere "5237 sayılı TCK.'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.'nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği, sanığın özgülenen kastı ve mağdur üzerindeki yansımaları da değerlendirilip uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda sanığın saat 11:00 sularında yakınan çalıştığı markete giderek sigara almak istediğini söylediği, yakınanın arkasındaki rafta bulunan sigaraları almak için döndüğünde sanığın, yakınanın kafasına yumrukla vurduğu, akabinde beline tekme attığı, aldığı darbelerin etkisiyle yere düşen yakınana sanığın vurmaya devam ettiği, bu şekilde yakınanın direncini kıran sanığın bir karton sigarayı alarak olay yerinden kaçtığı, sanığın yağmaladığı karton sigaranın değerinin su tarihi olan 06/04/2017 tarihinde 95 TL olduğu, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2019/228 Esas ve 2019/3452 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

Suç yılı olan 2017 yılının ekonomik koşulları ve alım gücü dikkate alındığında suç konusu olan 95 TL'nin 5237 sayılı TCK'nin 150/2'nci maddesinde öngörülen 'değerin azlığı' kavramının üzerinde bir değere sahip olduğunun kabulü gerekmekte olup, bu hali ile TCK.'nın 150/2. maddesinin sanık yönünden uygulanma şartlarının gerçekleşmediği...." kabul edilerek önceki kararında direnilerek sanık hakkında TCK'nın 150/2. maddesi uygulanmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde sanığın gündüz saat 11.00 sularında mağdurun çalıştığı markete giderek sigara almak istediğini söylediği, mağdurun arkasındaki rafta bulunan sigaraları almak için döndüğünde sanığın, mağdurun boynuna yumrukla vurduğu, akabinde beline tekme attığı, aldığı darbelerin etkisiyle yere düşen mağdura sanığın vurmaya devam ettiği, bu şekilde yakınanın direncini kıran sanığın 95,00 TL değerinde bir karton sigarayı aldığı olayda, suç tarihi olan 06.04.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,