Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/13798 K.2024/6526

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2017/564 Esas, 2019/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-h, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2020/254 Esas, 2022/39 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yağma suçundan mahkûmiyet için yeterli delil olmadığına, Berat kararı verilmesi gerektiğine, Yeterli ve kanuni indirim uygulanmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihinde sanığın gece vakti sayılan bir zaman dilimi olan saat 00.30 sıralarında Göllüce Mahallesi Sosyal Tesisler parkı içerisinde yürümekte olan mağdurdan para istediği, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine mağdura ait Lenovo marka cep telefonunu mağduru iterek elinden çekip zorla aldığı, maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. 15.09.2017 tarihli olay tutanağı ve canlı teşhis tutanağı dosya arasında mevcuttur.

3.Suça konu cep telefonuna ait Bilgi Teknolojileri Kurumunun raporları dosya arasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelenmekle; dosyaya getirtilen BTK raporunun yapılan incelenmesinde mağdura ait 543 ... .. .. nolu hattın kullanıldığı cihazın İMEİ numarası tespit edilerek cep telefonunun çalındığı iddia edilen 14.09.2017 tarihi ile 21.09.2017 tarihleri arasında yapılan sorgulamada mağdura ait cep telefonu hattının aynı İMEİ numaralı cihaz ile kullanımının devam ettiğinin tespit edilmesi karşısında, mağdurdan suça konu cep telefonunda kullandığı 543 ... .. ..

No.lu hattı kapattırıp kapattırmadığı, kullanmaya devam ettiyse hangi cihaz ile kullandığı sorulup, mağdurun cep telefonunun suç tarihinden sonra kim tarafından kullanılmaya devam ettiği açıklığa kavuşturulduktan sonra sonucuna göre atılı suçu kabul etmeyen sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2020/254 Esas, 2022/39 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,