Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/13816 K.2024/7033

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/301 Esas, 2021/197 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun 149/1-h, 31/3, 62, 63 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/2239 Esas, 2022/2768 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik eleştirerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Delil yetersizliğine, temyize konu karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine, kararın hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine, olayın gece vakti gerçekleştiği yönündeki değerlendirme hatalı olduğuna, etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine, bu hususun değerlendirilmediğine, kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozulmasına karar verilmesine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuğun olay günü gece vakti parkta oturduğu esnada yoldan geçen mağduru yanına çağırarak sigara istediği, mağdurun sigara içmediğini belirtmesi üzerine mağdurun başındaki şapkayı kastederek ''şapkan güzelmiş bunu bana ver, sana yarın 2-3 katını veririm, bu civarlarda ben bugün 2-3 kavgaya karıştım.

15-20 lira için kavga etmeye değmez, seni dövmeyeyim.'' sözlerini söyleyerek mağdurundan şapkasını alıp kendi kafasına koyduğu, peşinden de mağdurun elindeki telefonu istediği ve bu telefonla aradığı kişiye ''abi bugün kavga ettim, sabahtan beri alkol alıyorum, gel beni al çok sinirliyim, yanımdaki çocuğu dövmemek için kendimi zor tutuyorum.'' dediği,

bu şekilde mağdurun telefonunu eline alıp onunla birlikte yürümeye başladıkları, uygulama noktasındaki polislerin yanından geçerken suça sürüklenen çocuğun mağdura '"şikâyet etme, yaşın çok genç, yazık olur, bulurum seni'' diyerek tehditlerine devam ettiği ancak mağdurun bir anda suça sürüklenen çocuğu iterek kaçmaya çalıştığı sırada suça sürüklenen çocuğun elindeki mağdurun telefonunu mağdurun eline tutuşturup oradan hızlıca ayrıldığı ve akabinde mağdurun olayı kolluk kuvvetlerine haber vermesi üzerine soruşturma işlemlerine başlanıldığı şekilde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen ifadelerde bulunduğu görülmüştür.

3. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

4. Kolluğun düzenlediği 14.07.2020 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

5. Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın kolu mağdurun omzundayken polisin yanından geçtikleri esnada suça sürüklenen çocuğun kendisini daha sıkı tutmaya başladığını, polisin yanından geçerken gözlerini kırparak ve kaşıyla polise işaret yaptığını ancak polislerin anlamadığını, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun elini omzundan kaldırıp atarak şahsı ittiğini, bu esnada suça sürüklenen çocuğun mağdura ait cep telefonunu hiçbir zorlama olmadan tamamen iradi olarak mağdurun eline sıkıştırarak hızlı adımlarla kendisinden uzaklaştığını,

durumu polislere anlatması üzerine suça sürüklenen çocuğun yakalandığını ve polisler tarafından yağmalanan eşyalardan ikincisi olan şapkasının mağdura geri iade edilmesi karşısında, cep telefonunun rızai iadesinin kısmi iade kapsamında kaladığı, soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade sebebiyle mağdurdan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/2239 Esas, 2022/2768 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,