Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/14511 K.2024/1502

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. Sanık ... Hakkında Birden Fazla Kişiyle Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında Alacağın Tahsili Amacıyla Silahla Tehdit ve Birden Fazla Kişi Tarafından Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihi öncesinde mağdurlardan ...'e araç sattığı ancak parasını tahsil edemediği bu sebeple aralarında husumet oluştuğu,14.08.2015 günü sanığın mağdurlar ... ve ... tarafından işletilmekte olan galeriye giderek o esnada galeride bulunan mağdurlar ... ve ...'a üzerindeki silahı çekip doğrultarak "Paramı ödemezseniz sizi çocuğunuza kadar sinkaf edeceğim, memlekette sizi yaşatmam, kafanıza sıkarım, size bir hafta mühlet ben ekmeksiz kalmışken siz memleketin ortasında galeri açamazsınız" diyerek mağdur ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayıp galerinin kapı camına zarar verdikten sonra olay yerinden ayrıldığı,

aynı sanığın bu sefer 28.08.2015 günü yanındaki diğer sanıkla birlikte araçla mağdurların bulunduğu galerinin önüne giderek mağdurlara araç içerisinden silah göstermesi şeklinde meydana gelen olayda, sanığın alacağını tahsil etme amacıyla hareket ederek her iki eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1 maddesi delaletiyle aynı yasanın 106/2-a-c, 43/1, 43/2 maddeleri gereğince uygulama yapılması yerine yazılı şekilde iki ayrı eylemden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin,16.03.2021 tarihli ve 2020/586 Esas, 2021/202 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,