Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/14524 K.2024/1434

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep (kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.01.2012 tarihli ve 2011/799 Esas, 2012/35 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.03.2019 tarihli ve 2016/3559 Esas, 2019/1959 Karar sayılı ilâmıyla;

"Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/51419-2011/8333 sayılı iddianamesinde, "Şüphelinin, kefalet ilişkisi nedeni ile borçlu ...'den icra takibine konu bonoya dayalı tahsil edemediği alacak meselesi nedeni ile suç tarihinde müştekilerden ...'ün .... Sok. ... Mah. No:11 ... adresine gidip, müştekilerden ...'ün yüzüne, müşteki ...'ün gıyabında tahsil edemediği alacak nedeni ile başlayan tartışma sonrasında ölümle tehdit beyanında bulunduğu ..." iddiasının yer aldığının anlaşılması karşısında, sanık ...'ın eyleminin daha az cezayı gerektiren hal ve/veya yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyan Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2019/332 Esas, 2019/465 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/298 Esas, 2020/86 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Kararın, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/1616 Esas, 2021/4346 Karar sayılı ilâmıyla; "Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 106/1-1. maddesindeki tehdit suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34.maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunulup, sonucuna göre yeniden değerlendirilmesi lüzumu," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/150 Esas, 2021/370 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suça ilişkin cezanın üst sınırı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 16.01.2012 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren geçmiş olduğundan bahisle davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

Zamanaşımı süresinin dolmadığına,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Taraflar arasında alacak/verecek meselesi nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, sanığın katılanları elinde bulunan senet bedelinin ödenmemesi nedeniyle tehdit ettiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 16.01.2012 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren hüküm tarihine kadar geçmiş olduğu belirlendiğinden, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/150 Esas, 2021/370 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,