Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1832 K.2022/7731

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin hazırlık aşamasında alınan ifadesine göre; işyerinden yaklaşık 10 TL bozuk para çalındığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, nitelikli hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Suç tarihinin 6545 sayılı Kanun’un yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonraki bir tarih olan 16.01.2015 tarihi olduğu, bu itibarla; 6545 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesindeki artırım oranı 1/2 olduğu halde bu oranın 1/5 olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-İddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden işyeri dokunulmazlığını ihlali suçundan kurulan hükümde anılan yasa maddesinin uygulanması suretiyle, suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,