Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1919 K.2022/16592

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II. Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III. Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen, 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında karar verilen 27.04.2017 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,