Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1950 K.2022/5339

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca takdiren sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme istemi yerinde görülmemiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’na yönelik nitelikli yağma; sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine dair istinaf isteminin esastan reddi kararına yönelik, yine sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur yönelik ...’e yönelik nitelikli yağma ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma, suçlarına ilişkin mahkeme hükmünün kaldırılarak sanıkların mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek,

sanık ... müdafiinin, “..faydalanma ve mülk edinme amacı olmadığı suç işleme kastının bulunmadığına ..suçları işlediğine dair yeterli delilin bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulmasına” sanık ... müdafiinin, “..soyut gerekçelerle TCK 62.maddesinin uygulanmadığına, suçların işlendiğine dair yeterli delilin bulunmadığı şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulmasına” sanık ... ve müdafiinin,

“..olayların bir anda geliştiği ağır tahrik altında bu şekilde davranmak zorunda kaldığı suç işleme kastının bulunmadığına.. tahrik altında suçları işlediğini ikrar etmiş olmasına, mağdurların cep telefonlarındaki zararları giderip pişman olduğu halde TCK 62 maddesinin uygulanmamasına .. yasaya ve usule aykırı hükmün bozulmasına” sanık ... müdafiinin ise “.. yasaya ve usule aykırı hükmün bozulmasına” dair temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...’ün diğer sanıklarla olayın başlangıcından beri ortaklaşa bir karar alıp, birlikte olayı gerçekleştirmek için plan kurdukları, olayın başından itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde suça katıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi uyarınca asli fail olarak eyleme katıldığı gözetilmeden,

yardım eden sıfatı ile sorumlu olduğu gerekçesi ile aynı Yasanın 39. maddesi ile indirim yapılması ayrıca çingene çeşmesi mevkiindeki açık alanda karşılaştıkları mağdurları araçların bagajına binmeye zorlayan sanıkların her bir mağdura karşı ayrı ayrı hürriyeti tahdit suçundan mahkumiyeti yerine TCK'nın 43. maddesi ile uygulanma yapılması suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.