Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2036 K.2023/62

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2011 tarih 2011/202 nolu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/1-b.53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2011/158 Esas, 2015/438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2011/158 Esas, 2015/438 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/4874 Esas, 2019/16671 Karar sayılı ilâmıyla; "1-Sanığın savunmasında katılan ...’ı daha önceden tanıdığı, suç tarihinden önce, katılanın düğünü için 500 dolar kendisinden borç para aldığı, daha sonra ...’a geldiğinde birlikte aynı evde kaldıkları esnada alacağını istediği halde vermemesi üzerine katılanın da bilgisi dahilinde ve huzurunda alacağına karşılık bir adet altın bileklik ile yüzüğü aldığını beyan etmesi karşısında katılan ...’ın bu husustaki beyanının alınması,

2-Sanığın 23.07.2019 ve 29.07.2019 tarihlerinde dosyaya sunmuş olduğu ek temyiz dilekçelerinde katılan ... ve tanık ...’un FETÖ yapılanması içinde yer alan şahıslardan olduğunu, daha önce bu şahısların evlerinde kaldığını ve kendisinden kira ve benzeri nedenlerle para istediklerini alacaklarına karşılık kendisine ait altın yüzük ve bilekliği vermek durumunda kaldığını, daha sonra evden ayrılırken kendisine ait yüzük ve bilekliği geri aldığını beyan etmesi karşısında katılan ve dosyada yer alan diğer tanıkların Fetö yapılanması içinde yer alıp almadığı,

haklarında bu konuyla ilgili soruşturma veya dava açılıp açılmadığı hususlarının birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında beraat veya TCK'nın 144/1-b maddesine uyan alacağın hukuki ilişkiye dayanan haklı bir alacak olup olmadığı hususunda, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sanık hakkında eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/732 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmistir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın tanık M. O. aracılığıyla kalmakta olduğu katılanın evindeki dolabın içerisinden saati tespit edilemeyen bir zaman diliminde bir adet altın bileklik ve yüzüğü çaldığının iddia ve kabul edildiği dava konusu olayda;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 üncü maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzayan dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 19.08.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/732 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,