Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2156 K.2022/17363

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında suç tarihi gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi gereğince verilebilecek ceza miktarının 3-7 yıl arasında olması gerektiği, mahkemenin sanıklar hakkındaki temel cezayı takdiren alt sınırdan belirlediğini belirtmesine rağmen TCK’nın 142/2-d maddesi gereğince temel cezanın 5 yıl, aynı yasanın 62. maddesi uygulanarak sonuç cezanın da 4 yıl 2 ay olarak fazla hesaplanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ TCK’nın 142/2-d, 62 maddeleri gereğince sonuç cezanın 4 yıl 2 ay olacağına ” ilişkin kısım çıkartılarak “TCK’nın 142/2-d, 62 maddeleri gereğince sonuç cezanın 2 yıl 6 ay olarak tespitine” tümcesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.