Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2565 K.2022/6980

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık müdafi duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; hükmolunan ceza miktarına göre 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince duruşmasız olarak yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın müşteki ...’nın elindeki telefonu kaparak kaçtığı, ...’nın kardeşi ...’ın sanığı kovalamaya başladığı, sanığın bir binaya girdiği ve çevredekilerin “içeri girme, başına bir şey gelir” diyerek engellemesi üzerine ...’ın takibi bırakıp polisi arayarak bina önünde beklemeye başladığı, takibin kesildiği ve hırsızlık suçunun tamamlandığı,

polis olay yerine gelemeden binadan çıkan sanığın kendisini yakalamaya ve telefonu geri almaya çalışan ...’ı bıçak ile yaraladığı olayda, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 497/1.maddesinde yer alan dolaylı yağma suçuna yer verilmediği,

dolayısıyla hırsızlık eyleminin tamamlanmasından sonra hırsızlık nedeniyle elden çıkan eşyanın geri alınmaya çalışılması sırasında gerçekleşen eylemin suçu yağma suçuna dönüştürmeyerek hırsızlık suçunun yanında ayrıca kasten yaralama suçunu oluşturacağı dikkate alındığında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b ve 86/2-3-e maddelerinde yer alan nitelikli hırsızlık ve silahla kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yağmaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması;