Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2675 K.2023/15355

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2016/157 Esas, 2020/434 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/6 Esas, 2021/3481 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hukuka aykırılığın düzeltilerek başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebepleri Sanıklar hakkında yağma suçundan ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde red ve beraatlerine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın oğlu tanık E. ile aracı ile yola çıktığı, 28.04.2014 akşamı sanıkların ve tanımadığı bir kişinin aracını durduklarını, bu kişilerin aracın arka tarafında duran koltukları istediğini, katılanın da sanıkların babalarını tanıması sebebiyle iki adet koltuğu verebileceğini söylediği, sanıkların buna rağmen aracında duran dört koltuğu indirdiklerini, sanık ...'ın katılana yumruk attığı ve elindeki bıçak ile cebini yırtarak cebindeki 2.000.00 TL parayı aldığı iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Katılanın oğlu tanık E.'nin kolluk aşamasında verdiği ilk ifadesinde babasının cebinde 2.000.00 TL para olmadığını ve kavganın koltuk sebebiyle çıkmadığını söylemiştir. Sonrasında ise ifadesini değiştirerek sanık ...'ın babasına tokat attığını ve cebindeki 2.000.00 TL parayı aldığını söylemiştir.

3. Katılanın olaylara tanık olduğunu söylediği bakkal dükkanı sahibi sanık ...'ın kolluk aşamasında, katılanın sigara almaya gelmediğini, olay yerinde koltuk görmediğini sadece iki siluet görüp bir iki dakika tartışma duyduğunu söylemiştir.

4. Katılan aşamalardaki ifadelerinde çelişerek; kolluk ifadesinde, sanıkların koltukların alımı sırasında kendisini darp etiklerini ve cebindeki parasını aldıklarını söylediği, savcılıkta koltukların alınmasından sonra tanık O. olayı anlatırken darp edildiğini ve parasının alındığını söylediği, ilk duruşmada ise cebindeki paranın kaybolduğunu parayı kimin aldığını görmediğini söylediği, karar duruşmasında ise parayı Emrah'ın aldığını söylediği anlaşılmıştır.

5. Sanık ...'ın katılana karşı işlendiği iddia olunan kasten yaralama suçuna dair sanığın yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle Samandağ Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2015 tarihli ve 2014/1111 soruşturma sayılı iddianamesiyle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 12.02.2015 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile sanık Emrah ve meçhul şüpheli hakkında hakaret ve yağma suçlarından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, katılanın itirazı üzerine ...

1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/933 değişik iş sayılı kararı ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği, bunun üzerine yapılan soruşturma sonucu fezleke ve 05.04.2016 tarihinde iddianame düzenlenerek sanıklar Akan ve Duman'ın yağma suçundan cezalandırılmaları istemiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

6. Samandağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.03.2015 tarihli ve 2014/1111 soruşturma sayılı iddianamesiyle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesine sanık ...'ın cezalandırılması istemiyle açılan davada yapılan yargılama neticesinde mahkemenin 09.11.2015 tarihli ve 2015/384 Esas, 2015/786 Karar sayılı ilâmı ile sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına, ancak verilen hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 03.05.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Mahkemenin sanık ...'ın müsnet yağma suçunu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, somut delil elde edilemediğine ve eylemin kasten yaralama suçunu oluşturacağına dair kabulünün doğru olduğu gibi, kasten yaralama suçuna ilişkin olarak da Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/384 Esas, 2015/786 Karar sayılı ilâmı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkin tespitinin de isabetli olduğu,

ancak sanık hakkında aynı eylemle ilgili daha önceden verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü bulunması nedeniyle sanık hakkında derdest dosyada açılan davanın mükerrir olduğu ve bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, eylem ikiye bölünmek suretiyle sanığın yağma suçundan beraatine, kasten yaralama suçu yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmakla, katılanın istinaf istemi bu nedenle yerinde ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hukuka aykırılık, 5271 sayılı Yasa'nın 280/1-a ve 303 üncü maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olup, duruşma açılmaksızın anılan Kanun ve maddeleri gereğince düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, 5271 sayılı Yasa'nın 280/1-a ve 303 üncü maddelerinin verdiği yetkiye istinaden;

A. Hükmün birinci fıkrasındaki ''sanıklar'' ve ''sanıkların ayrı ayrı beraatlerine'' ibarelerinin hükümden çıkarılarak, yerlerine ''sanık ...'un beraatine'' ibaresinin eklenmesine,

IV. GEREKÇE

İstikrarlı tanık O.'nun beyanları, sanıkların istikrarlı ve tutarlı beyanları ile katılanın çelişen beyanları karşısında ileri sürülen temyiz sebebi nedeniyle hukuka aykırılık bulınmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/6 Esas, 2021/3481 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelemesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.