Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3163 K.2023/9335

.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/66 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.1992 tarihli ve 1991/349 Esas, 1992/155 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında silahlı gasp suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 495 inci maddesi yollamasıyla 497 inci maddesinin birinci fıkrası ve 80 nci maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve hükümlü tarafından temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Suç tarihinden sonra 01 Haziran 2005 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) yürürlüğe girmesi üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde adı geçen Mahkemenin 01/03/2022 gün ve 2022/66 Esas 2022/111 Karar sayılı kararı ile Mülga 765 sayılı Kanun'un sanık hakkındaki 497/1, 80. maddelerinin lehe olduğu, 08/07/1992 tarih, 1991/349 Esas, 1992/155 Karar sayılı kararı ile verilip kesinleşen hüküm, hükümlü lehine olduğundan herhangi bir uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükümlü hakkında işlediği iddia edilen silahlı gasp suçundan verilen 08.07.1992 tarihli hükmün hükümlü yönünden temyiz edilmeksizin 27/06/2005 tarihinde kesinleştiği ve uyarlama talebi üzerine hükümlü hakkında 01/03/2022 tarihinde yazılı şekilde hükümlü hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi karşısında Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra uyarlama talebi üzerine verilen karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin istinaf mercii tarafından incelenmesi için dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,