Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3208 K.2024/505

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarihli ve 2013/202 Esas, 2013/263 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis; 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adli para; cezaları ile cezalandırılmasına, hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 21.11.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 tarihli ve 2014/700 Esas, 2015/641 Karar sayılı kararı ile, sanığın tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 20.08.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle, ihbarda bulunulması üzerine, Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Açıklanan hükmün, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2020/1951 Esas, 2021/5111 Karar sayılı ilâmıyla; "Kararın dayanağı olan yargılama dosyasının, onaysız fotokopi evraktan oluşması karşısında; denetime olanak verecek biçimde asıllarının yahut onaylı suretlerinin dosya arasında bulundurulmaması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2021/161 Esas 2021/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanık ile mağdur arasında hukuki ilişki bulunmadığına, eylemin yağma olduğuna, C.Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İnceleme dışı sanıklar A.Y. ve R.P.'nin ortak iş yaptıkları, farklı ilde işyeri bulunan katılanın sanık A.Y.'den mal aldığı, bu nedenle borcunun bulunduğu ancak borcun miktarı konusunda aralarında anlaşmazlık olduğu, olay günü katılanın işyerinin bulunduğu şehre gelen sanık R.P.'nin, yanında katılanla hukuki ilişkisi bulunmayan inceleme dışı sanık S.E. ve sanık ... ile birlikte katılanın işyerine geldikleri, katılandan kendi beyan ettikleri miktar üzerinden borcu ödemesini istedikleri, aralarında tartışma çıktığı, tarafların birbirlerine bıçak çektikleri, arbede yaşandığı,

katılan ile sanıklar R.P. ve S.E.'nin yaralandıkları, katılanın kardeşi Z.A. ve çevre esnafın araya girmeleri üzerine sanıkların işyerinden uzaklaştıkları anlaşılmış, Mahkemece Hukuki Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyularak Hukuki Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Bozma kararı üzerine kurulan hükmün yeni hüküm olduğu gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmiş olması sonuca etkili görülmemiştir,

B.Hukuki ilişkinin tarafının ortak olan sanıklar A.Y. ve R.P. olduğu, sanık ...'in katılanla hukuki bir ilişkisinin bulunmadığı ve alacağın tarafı olmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle hüküm kurulmuş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

C.Mahkemece kasten yaralama suçu ile ilgili olarak, "yaralama suçundan verilen adli para cezasının kesin olarak verilip kesinleştirildi"ğinden bahisle bu suç yönünden hüküm kurulmadığı belirtilmiş ise de, (B) paragrafında izah edilen nedenle bu suçtan kurulan hüküm yönünden mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilmiştir.

D.Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verildiği şekilde, açıklanan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve kazanılmış hakkın oluştuğu görülmekle, sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) pararafında yer alan nedenle Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2021/161 Esas 2021/409 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozmadan önce Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararıyla açıklanan hüküm dikkate alınarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,