KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2022/3853 E., 2024/1428 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1529 E., 2020/1088 K.
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden;
Usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2019/1529 Esas, 2020/1088 Karar sayılı “esastan red” kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 7165 sayılı Kanun ile değişik 304 üncü maddesi gereğince, dosyanın Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/3853, K. 2024/1428, 6 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama