Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4331 K.2024/2964

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.11.2019 tarihli karar ile 31.12.2019 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2018 tarihli ve 2016/99 Esas, 2018/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/2202 Esas, 2019/1206 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 31.12.2019 tarihli ek kararıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri; Suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun geceden sayılan vakitte yolda yürümekte olan mağdura bıçak çekerek para istedikleri, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine mağduru darp ederek üzerinde bulunan markalı montunu, kazağını, cüzdanını ve cep telefonunu aldıkları, polis tarafından zor kullanılarak yakalandıkları sırada mağdurun montunun ve olayda kullanılan bıçağın sanığın üzerinde olduğu, cep telefonunun da inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun üst aramasından çıktığı, anlaşılmış, İlk Derece Mahkemesince Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Yakalama tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, "yağmalanan eşyalardan bir adet cep telefonu ve montun olayı şüphelisi olarak yakalanmalarının ardından kolluk güçleri tarafından üzerlerinden alınarak müştekiye teslim edildiği, dolayısıyla bu aşamada etkin pişmanlık iradesi ile gösterilen kısmi zarar giderimi bulunmadığı, müşteki tarafından posta yoluyla mahkemeye gönderildiği belirtilen ve olayla ilgili bir zararının meydana gelmediği yönündeki dilekçeye dayalı olarak,

bu beyan açıklattırılmadan ve 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorulmadan rıza gösterdiğinden bahisle sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezalardan 5237 sayılı Kanun'un 168/3. maddesi uyarınca indirim yapılmasının aleyhe istinaf talebi bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığına" ilişkin eleştiri dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. 31.12.2019 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyiz Talebi Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "... Temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya içeriğine göre Olay ve Olgular başlığı altında (A-1) paragrafında izah edilen kabule göre kurulan hükümde, Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. 31.12.2019 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyiz Talebi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 31.12.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,