Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4366 K.2024/575

Başsavcılığı'nın 19.03.2019 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B. Antalya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2019/192 Esas, 2019/541 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 02.03.2020 tarihli ve 2020/70 Esas, 2020/521 Karar sayılı kararı ile.

Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulü ile de sabit olduğu üzere; sanığın olay tarihinde tanık M.S.'nin kaldığı evden çıkan mağdura, binanın içinde para vermesi için saldırdığı, her ikisinin boğuşarak bina dışına çıktıkları olayda sanığın mağdura karşı geceleyin, silahla, birden fazla kişi ile birlikte konut eklentisinde yağmaya teşebbüs suçunu işlediği, bu sebeple eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d-h maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h maddeleri uyarınca uygulama yapılmış olması,

temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiş olması ve aleyhe istinaf talebi bulunmaması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Dosyada sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Mağdur ...’in para karşılığında erkeklerle ilişkiye giren tanık M. S. ile internet üzerinden tanıştığı ve olay günü gece vakti tanık M.

S.'nin evinde buluştukları, mağdurun cinsel ilişkiye girmek için tanık M.S.’ye 100,00 TL para verdiği, bu sırada sanık ...'nin tanık M.S.’yi sürekli telefon ile arayarak parayı alıp almadığını sorduğu, aldıysa parayı aşağı atmasını istediği, tanık M.S.’nin parayı aldığını söylemesine rağmen aşağı atmadığı, ardından mağdurun belinde tabanca gören tanık M.S.’nin mağdura "sen polis misin" diye sorarak sanığın kendisini darp ettiğini, ailesine zarar vermekle tehdit edip zorla fuhuş yaptırdığını, evin önünden ayrılmadığını, evden çıkamadığını, korktuğunu söylediği, bu arada sanığın tanık M.S.’yi tekrar arayarak yukarı geleceğini söylediği,

tüm bu olanlar karşısında mağdurun tanık M.S. ile birlikte olmaktan vazgeçip evden dışarı çıktığı ve apartman boşluğunda sanık ile karşılaştığı, sanığın mağdurun yakasından tutarak, “parayı vereceksin” dediği, her ikisinin boğuşarak bina dışına çıktıkları, dışarıda sanık ile birlikte hareket eden ve kimliği tespit edilemeyen Mahmut isimli şahsın mağdurun kollarından tuttuğu, sanığın da montunun sağ cebinden çıkardığı bıçak ile mağdurun üzerine yürüdüğü,

bıçaklanacağını düşünen mağdurun kurtulup üzerinde uzman çavuş olması nedeniyle taşıdığı tabanca ile havaya doğru iki el ateş ettiği, bunun üzerine sanık ve kimliği tespit edilemeyen Mahmut isimli şahsın kaçarak olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmıştır. 2. Mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunmalarında "tanık M.S.nin alt komşusu olduğunu, mağdur ile apartman girişinde karşılaştıklarını, kendisine omuz atması nedeniyle tartıştıklarını, mağdurda silah bulunması nedeniyle ittirdiğini ve mağduru yere düşürdüğünü" belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, sanığa eyleminin subutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmıştır.

4. Tanık M.S.'nin mağdurun beyanlarını doğrulayan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 5. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın olay tarihinde tanık M.

S.'nin kaldığı evden çıkan mağdura, binanın içinde para vermesi için saldırdığı, her ikisinin boğuşarak bina dışına çıktıkları olayda sanığın mağdura karşı geceleyin, silahla, birden fazla kişi ile birlikte konut eklentisinde yağmaya teşebbüs suçunu işlediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, sanık savunmaları, tanık M.S.'nin mağdurun beyanlarını doğrulayan beyanları ve kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 02.03.2020 tarihli ve 2020/70 Esas, 2020/521 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya