Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4393 K.2024/1074

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2018 tarihli ve 2018/1803 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2019 tarihli ve 2018/1269 Esas, 2019/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2019/2657 Esas, 2020/669 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Teşebbüs ve etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, keşif yapılmadığına, suç vasfının hırsızlık olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ...'in gece saat 04.40 sıralarında mağdurun müteahhitliğini yaptığı inşaata 55 .. ... plaka sayılı kamyonet ile geldiği, inşaatın gece bekçiliğini yapan tanık H.Y. ile komşu inşaatın gece bekçiliğini yapan diğer tanık K.D.'nin kamyonetin inşaat alanında ne yaptığını anlamak için yanına gittikleri, sanığın tuvalet ihtiyacını gidermek için inşaat alanına girdiğini söyleyerek herhangi bir malzeme hırsızlamadan kamyonetiyle inşaat alanını terk ettiği, sanığın inşaattan ayrıldıktan sonra bir süre oyalandığı ve sonrasında saat 05.30 sıralarında yeniden inşaat alanına geldiği ve demir profilleri kamyonetine yüklediği,

bu sırada tanıklar H.Y. ve K.D.'nin bu durumu görmeleri üzerine sanığın bulunduğu alana gittikleri, sanığın elinde bulunan demir profili tanıklara doğru fırlattığı, tanık H.Y.'nin "ne yapıyorsun" diye sorması üzerine de elini beline atarak "yaklaşmayın geri çekilin" şeklinde bağırdığı ve demir profilleri aracına yüklemeye devam ettiği, tanık ...'ın durumu 155'e ve mağdura haber verdiği,

kısa süre içerisinde mağdurun oğlu olan tanık F.K.'nın olay yerine geldikleri, gelen mağdurun sanığa "ne yapıyorsun" diye engel olmak istediği esnada sanığın elini beline doğru atarak "yaklaşma bana" diye bağırdığı ve elinde bulunan demirleri de aracın kasasına atarak kamyonetine bindiği ve almış olduğu malzemeler ile birlikte kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, mağdurun ve oğunun da da kendi araçları ile sanığı takip ettikleri kısa bir süre sonra sanığın içerisinde hırsızlanan demir profillerin bulunduğu kamyonet ile yakalandığının ilk derece mahkemesince maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Olay esnasında tanık H.Y.'nin ihbarda bulunması üzerine sanığın kullanımındaki ve içinde suça konu mağdura ait eşya bulunan 55 .. ... plaka sayılı kamyonet ile birlikte kolluk görevlilerince yakalandığına dair 30.11.2018 tarihli tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.

3. Tanıklar H.Y. Ve F.K.'nın anlatımlarının iddiayı doğrular mahiyette olduğu görülmüştür.

4. Sanığın eylemini kısmen ikrar ettiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

llk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, "Gece vakti inşaat alanından aldığı demirleri kamyonetine yükleyen sanığın kendisine engel olmak isteyen tanıklar ... ve ...'e demir direk savurduğu ve sonrasında olay yerinden ayrılırken kamyonetini mağdur ile tanık ...'ın üzerine doğru sürdüğünün beyan edilmiş olması karşısında.

TCK'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezası da olduğu halde yalnızca hapis cezasının tekerrüre esas alınması ve tekerrüre esas alınan ilamda da sanık hakkında TCK'nın 58.maddesiyle uygulama yapıldığı gözetilerek sanığın 2.kez mükerrir olduğunun karar yerinde gösterilmemesi, aleyhe istinaf bulunmadığından " bozma nedeni yapılmadığına ilişkin eleştiri dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Tanıklar H.Y. Ve F.K.'nın anlatımlarına göre; sanığın, inşaat alanından aldığı demirleri kamyonetine yüklediğini gören tanık H.Y.'ye demir direk savurduğu ve sonrasında olay yerinden ayrılırken kamyonetini mağdur ile tanık F.K.'nın üzerine doğru sürdüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Olay günü sanığın inşaat alanından aracına yüklediği inşaat malzemesi ile birlikte kaçarken aracı mağdurun ve tanık F.K.'nın üzerine sürüp hızlı bir şekilde inşaat alanından çıktığı bu arada mağdur ve tanığın da kendi araçlarıyla sanığı kesintisiz takip etmeleri sonucu suça konu eşya ile birlikte yakalandığı olayda; sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezası da olduğu halde yalnızca hapis cezasının tekerrüre esas alınması ve tekerrüre esas alınan ilâmda da sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesiyle uygulama yapıldığı gözetilerek sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun karar yerinde gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2019/2657 Esas, 2020/669 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından ve tekerrür uygulaması açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,